Columns

[bardha]

Miqe te nderuar .

Un jam adhuruse e leximit e sidomos e Columeve .Ajo qfar me shtyu te hap kete teme eshte pikrisht mungesa e keti lloj shkrimi ne shpypin ton .Veqantija e columeve eshte se shume shkenctar ,mjek ,psikolog ,filozof ,intelektual ,student e shume e shume njerz te shtresave te ndryshme shprehin mendimin ,kritiken ,dhimbjen ,mospajtimin,mellefin ,deshiren ne kete lloj shkrimi .
Per tu bere nje columist nuk te duhet shkollimi univerzitar as statusi intelektual edhe ne antaret e keti forumi mundemi te shprehemi ne menyre te till.
Ne kete forum nga shume antare kam lexuar shkrime aq te bukura ,aq domethense ,shkrime qe shpesh kthehem dhe i lexoj .Prandaj ju lus te shfrytzojm kete teme per shkrime qe dalin nga shpirti .
Pershendetje
Bardha

[Serembe]

Engjëlli i zi

Po ecja qendrës së qytetit nën brerimë shiu, kur më zunë sytë një fshatar që doli nga rrugica me një dërrasë në krah. Në dërrasë kishte mbetur afishja e përgjysmuar e koncertit të zhonglerit "Engjëlli i zi". Kjo ngjarje kurrë s`do hynte në magjinë e fjalëve sikur të mos shkaktonte skandalin e mëvonshëm, që shkundulloi qytetin.

Po shihja hapat e gjatë të fshatarit, që sikur po mundoheshin të kapërcenin sa më shpejt atë mesditë të së martës, kur pa pritur dy vajza iu turrën çmendurisht. Me vallëzimin e egër në hapa ato vraponin dhe thërrisnin emrin e këngëtarit (Z.Ç.) në afishen e përgjysmuar. Çaste të shkurtëra ato ndaleshin, përdridheshin me sy gjysmë të mbyllur, çirreshin "ua, uaa!", binin në ekstazë dhe sërish lëshonin hingëllima të egra. Fshatari preu hapat e gjatë dhe me pusin e thellë të syve zuri të përpinte herë vajzat, herë kalimtarët. Kur u duk se përballë kësaj çudie diçka do të thoshte, kah ai u sul një tufë edhe më e egërsuar vajzash, fëmijësh, romësh dhe bjerrakohësish gjithfarësh. Sa çel e mbyll sytë vala e llahtarshme rrëzoi një shtatzënë dhe kaloi e tëra mbi të. Fshatari mori vrapin me sharjet që i përtypte mes dhëmbëve. Turma, megjithatë, gati po e mbërrinte dhe atij sa s`po i priteshin këmbët. Ndjekësit tashmë po ktheheshin në hordhi të llahtarshme, po çirreshin në hap me të, po shkumëzonin, po shkulnin leshërat. Ndodhi shpërthimi instiktiv i fuqive të errëta, që po i kërcënohej qytetit me zogori.

Fshatari po mblidhte fuqinë e fundit që të shpërthente rrethimin, por ndjeu se këmbët po i priteshin në gjunjë, se po i erreshin sytë, se një kllapi e rëndë dhe e panjohur po e tërhiqte thellësive të një bote tjetër dhe se më në fund po binte që të mos ngritej më. Mu në këtë kohë lulëzoi me gjerësinë e plotë hapi çmendurak i turmës vashërore, të cilat me marrëzi të shumëfishuar u turrën ta mbërrinin fotografinë e afishes. Askush s`do të mund ta përshkruante ç`ndodhi në atë moment, ngaqë në mënyrën më të pabesueshme u përzien qeshjet e marra, kujet, zvarrisjet, klithmat, shkulja e leshrave, përplasja e këmbëve dhe përmbysja e kokave të përgjakura në asfalt.

Kalimtarët po fërkonin sytë që të kujtoheshin se s`ndodheshin në një gjumë të keq. Kurrkush s`e mbante mend të jetë marrosur qyteti gjer në atë masë, aq më pak gratë, që gjithnjë kishin plakur jetën në guallin e heshtjes. Tash përpara kishin turmën, që kishte mbirë për së gjeri në mes të rrugës dhe që dukej se do të mbetej aty deri në ditë të kiametit. Vetëm atëherë u dukën tek vinin tufat e kaltra të milicëve.

Fshatarin e gjorë e gjetën diku në fund të turmës tek po hiqte grahmat e fundit. E ngarkuan si në ethe dhe fishkëllima ngjethëse e autoambulancës çau si thikë e hidhur qytetin.

Renda edhe vetë drejt spitalit, por brenda më lëshuan shumë më vonë. Nuk do të mund ta njihja sikur të ishte vetë im atë, sepse gjithë fytyrën e kish të mmbështjellë me fasha. Në sytë që i digjeshin si dy kandilë të vetmuar, kish huti, dhembje e mosbesim. Kur më pa tek e vështroja me keqardhje, përbrenda iu lëkund vaji.

- Bir,- po më thoshte duke kërkuar dorën përtej mjegullës së lotëve,- kohëve të fundit shpesh kam menduar për ditën e mbramë: si do të duket dhe qysh do të vijë. Njeriu mund të shuhet në shtratin e pleqërisë, mund të vdes nga plagët e luftës, mund t`i këputet fryma tek bën muhabet me mikun. Asnjëra nga këto vdekje s`do të më befasonte. Por kurrë s`kisha besuar se qyteti mund të kishte kaq shumë gra të çmendura. Madje të reja!...

- Nuk të ndiqnin ty, por fotografinë majë dërrase!

Çoi sytë dhe më pa me mosbesim. Mendonte se o po tallesha, o po mundohesha t`ia zbusja zemërimin. Sytë iu molepsën dhe ngadalë lëshoi dorën time. Kuptova se prapë u bëmë të huaj...

Ndërkohë që tutje në qytet turma vajzash të dehura deri ne kulm, fytyrëzbardhura nga ekstaza, gjithë britmat e hallakatura vazhdonin t`i mblidhnin në refrenin e kengës së Engjëllit të zi "ham, ham"!

Laura ulërinte më zë të lartë. Në vend të këpucëve, në nyjat e këmbëve kish vënë gjithfarë hekurash të rëndë, hallka me zilka, ndërsa në faqen e djathtë kish tetovuar një zemër të shpuar nga shigjeta. Ajo u zhduk si ta lëshonte toka. Herën e fundit u pa pas koncertit, natën e mynxyrës tek u mbyt në kaosin e leshrave të zhonglerit. Pastaj u zhduk përgjithmonë.

***

Prolog

Të mbështjellë me savanin e vdekjes, si Sykukuvajka. Do të detyrohshim t`i mëshonim murit me kokë sa herë të na zinte malli për të parë fytyrën tonë. Në ëndërr do të na shfaqeshin copëra kujtimesh të udhës sonë të mundimshme dhe të nesërmen, të zgjuar, do të përpiqeshim t`i varrosnim si Nënën e Diellit. Përpara se ta fshijnë një popull nga faqja e dheut i vrasin të kaluarën. Dyndin mjegullnajë blasfemish, përbuzjesh, fyerjesh e zdërhalljesh gjithfarëshe për t`ia përdhosur heronjtë, tempujt, luftërat, për t`ia ndrydhur shpirtin në një kujë të amshueshme. Kur pas kësaj dyndalle barbare t`ia kenë lëruar mitet, qytetet, përrallat e historisë, nguten që vetë atij t`i ngulin heshtën në shpinë!

Diellor Gurkuqi

[Poediseja]

"Ti e ke kuptuar jetën!" ishte kjo fjalia e një plakut, që mbetët kujtim i pashlyer i imi. Më kujtohet sidomos në momente sic i kam tani, kur filloj të rivlersoj gjërat, njerëzit, veprat, kujtimet me një nostalgji, e cila e ngroh zemrën.

Ju me siguri nuk e njihni plakun. Nuk e njoh as une. Ajo fjali ishte e para dhe besoj edhe e fundit. E fundit së paku në formën e një plaku. Përgjigja ime e vetmja ishte një buzëqeshje. Asnjë fjalë nuk thashë, pasi fjalët vetëm kishin prishur bukurinë e atij casti.

....ishte ditë vjeshte. Pas punës, e cila ishte vetëm rutinë e mërzitshme sic mund të jetë puna në një bankë private, vendosa të mos marr tranvajin deri tek stacioni kryesor të metropolit zvicran, por te eci. Binte shi i madh, mirëpo unë kisha nevojë të lagem nga ai, pasi vetë lotë nuk mundja të derdhi. Nuk isha e mërzitur, thjesht kisha nevojë të shpërthej. Mirëpo lehtë, në mënyrë të brishtë, ashtu sic mundem të ndihem vetëm nëse jam melankolike.

Ecja rrugës kryesore të qendrës, ku një mori njerëzish vraponin apo ecnin shpejtë, vetëm e vetëm të mos lagen nga shiu. Apo të ikin sa më shpejtë në shtëpinë e tyre që të pastrojnë stresin e përditshmërise dinamike zvicrane. Unë me trishtim të madh konstatova që 90% të njerëzve ishin të veshur zi dhe sikur të mos kishte fund e keqja: 90% poashtu kishin ombrella të zeza....

Unë nuk kuptoja se pse ikin nga shiu - gjë që është aq i bukur sikur dielli kur hyn në dhomë në një mëngjes pranveror. Në gjithë atë grumbull njerëzish, që ecnin shpejt, mua sikurse më ndali dic apo dikush në atë moment dhe u ndala së ecuri. Njerëzit vinin dhe shkonin skaj meje duke vrapuar, e unë shikoja qiellin dhe shijoja cdo pikë shiu që më lagte fytyrën. Nuk mundem dot t'a përshkruaj me fjalë atë ndjenjë. As nuk do provoj.


E di vetëm se kam vazhduar pastaj drejtë stacionit me një qetësi shpirtërore të cilën rrallëherë kam përjetu.

U ula në bankë dhe prisja trenin për në shtëpi. Një plakë i thinjur, i cili në rini me siguri ka qenë një mashkull shumë i bukur dhe tërheqës, u ul pranë meje. Kishte një buzëqeshje që ka forcë të shërojë cdo dhimbje.

Përderisa unë pyesja vetën se pse vallë buzëqeshet, sikurse të më njihte gjatë dhe të ishte ndonjë mik i shpirtit, unë po dëgjoja fjalinë e tij: "Ti e ke kuptuar jetën....!"

Unë e shikova dhe buzëqesha. E kuptova që më paska përcjellur prej atij momenti kur unë u ndala në mes të rrugës dhe shijoja shiun. Me njerëz që të kuptojnë mund të flasësh në heshtje. Andaj heshta.

E sonte, me gjithë qejf do e kisha takuar prapë dhe nuk kisha heshtur. Sonte kam nevojë për një mik të shpirtit. Janë aq të rrallë. O zot, sa të rrallë janë.

[Tifozi]

a columba me shkrue aaa valla bolll ide e forte

-ka kohe qe bota vuan nga erresira mos respektimi i Vlerave njerzore fitimet marremendes dhe varferia e tejmundimshme dhe shume e dhimbshme e njerzeve dhe shtresava te shumta te njeriut neper bote
2/3 e njerzev ne bote jetojne ne nje varferi totale deri sa 1/3 jetone ne nje lukse te tepruar dhe jashte cdo logjike njerzore

-njeriu kjo qenje qe ma qone mallin e nje shtaze perfekte e cila luftone vete veten apo njeri tjetrin deri ne rrenjete e ekzistimit te tij...

-vlerat qe sundojne sot boten "vlerat perendimore" jane te ngritura mbi dhunime shfarrosje vuatjet dhe terrorrizimin e popujve dhe te qenjes njerzore
prandaj e gjithe kjo nuk mund te shpije ne nje rruge fatlume dhe te qete e paqesore per boten dhe njerzimin

-deri sa shtetet si USA duhet te shkaktojne gjithmone vatra krizash dhe luftera per te rriture prodhimin e armatimit dhe modernizimt te tyre per te sheruar epshet e Bossave per te fituar ne Akcia e te tjere para marramendes dhe me kete per te ndihmuar vrasjen dhe shkatrrimin e vdekjen e femijeve grave dhe njerzeve te pafajshem qe i takojne nje kulture apo populli apo feje tjeter...

-e gjithe kjo nuk mund te quhet qytetrim apo civilizim kjo eshte nje vandalizem dhe terrorr shtetrore qe ushtrohen mbi popujt dhe njerze te pambrojture
- sa miliona e miljarda njerze ne kete rruzull te tokes vehen para dilemes te "te jesh a te mos jesh" sa e sa nuk shijojn vleren e te qenit i Liri i Dinjitetshem i plote ne veten e tij

-kush qenka valle kjo qenje qe quhet njeri???

sikur shtazet te dinin te shkruanin dhe ti shpalosnin ndjenjat e tyre ne nje gjuhe te mundshme komunikimi si do te na interpretonin ata neve cfare do te flisnin ato per ne???

-dikush nga mllefet dhe vuatjete e jetes do te donte qe kete bote dhe kete "drejtesi" ta pshtyej ne ftyre, por ftyren e botes se ka pare njeri, kemi vrapuar se koti duke u endur si arrogant terrorrist policiste si te dashuruar si bemires si dijetare si mjek etj neper kete toke dhe mbi kete toke kemi ujiture deshirat dhe dashurit, kemi vrare e roberuar poshteruar e nenqmuar njeri tjetrin...

-kemi pyeture e kerkuar a ka dicka qe te gjitha keto te mira i ka krijuar gjithesin boten gjithe kete pasuri qe do mjaftonte qe te gjithe te jetojm te Lire dhe te lumture

-a keni pyeture pse skemi arrite te gjejme kete rruge???
-a keni pyetur se pse femiju qe mohon qumshtine dhe mundine e sakrificen e Nenes se tije eshte i denuar te vuaj e te perballet me smundjet psiqike dhe me dhimbje zemre???

- a keni pyeture veten me mijra here per shume gjera eh Pse ndodhe???

- me siguri qe shpesh keni pyeture e do te pyetni deri ne varrin tuaj jeta do tiu ike duke pyetur???

-vetem nje gje pyetjet jane ndoshta pafund, por nje gje duhet mesuar e Kuptuar se gjithesia dhe bota ka nje Fund dhe ka nje Krijuese
e ai eshte ALLAHU

-te lumte ata qe ati i falen dhe e duane me gjithe Shpirte emri i tij eshte Ushqimi i shpirtit te njeriut
-vetem ne rrugen dhe fjalet e tija bota do te gjej qetesin dhe Paqen
-gjithecka tjeter do te jete nje rruge e cila shtrohet e marohet vetem si nje soliter letre dhe ne fund varri e denim...

-prandaj pyetni, se pyetja eshte qelsi per te gjete rrugen e ALLAHU...


Selam

[**Lui]

http://img134.imageshack.us/img134/1723/rugovna2be.jpg

Oratoria heshtake dhe vakia Zotit e kurorëzuar me "mit"

Se shqiptarët janë të çuditshëm, ka fakte mjaftë,
jo vetëm aktuale por po ta thërrasim pakëz kujtesën,
edhe aso që i ka mbuluar pakëz pluhuri - gati!

Na ishte njëherë një President që kur dehej i shkonte fjala rrjedhshëm,
mileti kënaqej nëse dëgjonte një refren të vetëm që të gjithë e kishin
mësuar si "bismilahin", ndër vite dhe shekuj...

Nuk kishte fare rëndësi se çka belbëzonte ai njeri,
me rëndësi ishte se edhe kur nuk thonte asgjë, ama "bash" asgjë,
të gjithë e kuptonin.
Po po, të gjithë e kuptonin, ngase e lexonin mesrreshtash dhe
secili, ia shtonte nga një fjali, ndonjë shenjë pikësimi, apo tri pika...
dhe të gjithë ngelnin të kënaqur, ngase e gjenin mendimin e tyre
aty mes rreshtave të Presidentit.
Ai, edhe kur s' thonte asgjë hiq, këta lexonin shumë, dhe kjo ishte qenësorja!
Kështu ushqehej ndjenja patriotike, premisë jetike për ëndrra koloriti, si ta donë qejfi dhe
shpirti fisnik, a la partiak.

Ndërsa, po të del ndonjë intelektual, me guximin njerëzor (prej qytetari), dhe
po ua shpupuriti njato meditime ëndërrimtare formale, vërsuleshin LDK-ucat
si llavë ujqish ndaj tij, me sharje e mallkime dhe etiketime nga më të ndryshmet.
Pakëz nga inati e më shumë nga zanati.
Se kështu i ka mësuar (dresuar) armiku shekullor, primare dhe parimore janë ëndrrat,
ato ta miklojnë shpirtin, të japin shpresë dhe ndjenjë triumfaliste.
Ndërsa po ta perceptosh realitetin, ndeshesh me errësirën, vuajtjen dhe mjerimin e padurueshëm.
Andaj, pse të rropatesh me të dytën kur mund të zhytesh në ëndrra plot gjallëri e kolorit
që të ushqejnë shpirtin, fantazinë, drejt një të ardhme të begatë, qoftë ajo dhe formale,
si në përrallëzat e rudebagës apo në Lugjet e verdha!

Prandaj, o milet, "futja gjumë" dhe zhytuni në ëndrra formale,
ecni me hapa të shpejtë e të sigurt drejt kepit të amshueshëm formal - plotë me ëndrra!
Atje, do hasni në mirëqenie, begati, drejtësi!
Aty iu pret krahëhapur pengameri i Kompanisë së UDB-së2,
- hajnave,
- rrenacakëve,
- të të korruptuarve,
- kriminelëve,
- narkomafijas,
me plotë cuca të reja në zejen e vjetër të prostitucionit,
aty ku i hodhën dallgët e pasluftës nën diktatin e të huajve
me ndihmën e vendorëve që si parim dhe qëndrim stoik kishin
një jastëk të butë, jo për t' vënë kokën mbi te por për nënbythë*,
që si qellim formal kishte rehatin e mishrave të bollshëm
për prapanicën e tyre.

Ata që kishin diç për t' thënë kundër prapanicave,
që preheshin të qeta mbi nënbythë (jastëk)**, ...
ata ishin kalimtar të paftuar në realitetin e vonuar.
Ata duhet të anashkalohen, ngase ua prishin rehatinë prapanicave dhe
ëndrrave formale koloritin e tyre, e sidomos, atyre që harruan se janë
shqiptar dhe vetin e quajnë koqevarë.

__________________________________
*/ ** Jastëk,
emërtim që (s') i dihet prejardhja gjuhësore, thell i ngulitur në përdorim të përdit’shëm/nat’shëm -në gjuhën shqipe, dhe si i tillë pra “jastëku” përdoret për të vënë (rehatuar) kokën natën, apo ditën dhe për t’ ia futur gjumë dhe mund të quhet shqip = ‘nënkresë’.
... dhe poqëse ky “jastëk” në forma dhe dizajne të ndryshme përdoret për rehatimin e të ulurit, si të quhet ndryshe përveç ‘nënbythë’.



<font class=editedby>[ Ky afishim u ndryshua nga: **Lui më 2006-09-03 18:16 ]</font>

[akira]

<TABLE BORDER=0 ALIGN=CENTER WIDTH=85%><TR><TD><font class=postbody>Quote:</font><HR width=100% color=#333333 SIZE=1></TD></TR><TR><TD><FONT class=quote><BLOCKQUOTE>
bardha afishoj me 2006-01-15 02:56 :

Ajo qfar me shtyu te hap kete teme eshte pikrisht mungesa e keti lloj shkrimi ne shpypin ton
</BLOCKQUOTE></FONT></TD></TR><TR><TD><HR width=100% color=#333333 SIZE=1></TD></TR></TABLE>

Bardhe,

une perkundrazi mendoj se ne shtypin tone ka plot kolumne.

Ne "Kohen Ditore" cdo te shtune ne shtojcen per kulture eshte kolumna e Mehmet Krajes dhe "Ditari" i zt. Cufajt. Ne gazeten "Express" ishte deri para disa ditesh kolumna e shtojces "Jeta". "Java" eshte gati krejt nje kolumne e vetme. Gazetat tjera nuk po numeroj me. Ne shumicen e rasteve editorialet jane si nje lloj kolumne. Pastaj, mendimin, kritiken, dhimbjen, mospajtimin, mellefin dhe deshiren mund te shpreh gjithkush ne pjeset "Veshtrime", "Mendime", "Kritika" apo sido qe ato te quhen. Per mospajtime e mllefe lexo neper shtypin kosovar ose ate ne Shqiperi (Shekulli, Tema etj) debatet e ndryshme aktuale, p.sh. ate per "Identitetin Kosovar", "Ismajl Kadarene" etj.

Kolumna ka sa te duash, mirepo kolumna interesante ka mjaft pak. Nuk besoj se do te permiresohej kjo gjendje, nese kolumnat e gazetave shqiptare, edhe pse shumica ne nje nivel te ulte (shiko kolumnen "Jeta" ne "Express"), do te zbritnin edhe shume me poshte, d.m.th. ne nivel te ketij forumi.
Mirepo une mendoj se nuk e ke pase seriozisht kur ke thene se ketu lexon aq shume shkrime ineteresante dhe domethenese.
E sa i perket "shkrimeve nga shpirti", shiko temat "Lexoje shpirtin tim" ose "Ditari i ndjenjave" ne kete forum, e pastaj perserite ate punen e domethenjes.

[Proverbi]

Pershendetje

Kohet e fundit çdo gje qe dua te beje eshte: Te bie dhe te flej.
Supozoje se eshte nje gje fundamentale, eshte nje gje, nje fakt i cili me tregon se jam i gjalle.
Gjeja e vetme qe nuk mund te beje eshte, nuk mund te flej, s'me ze gjumi.
Ne vend te asaj rri zgjuar, i mendoj gjerat e jetes sime se ku kam qene i suksesshem dhe ku kam gabuar.
Nganjehere papritmas me vie nje ide, mendoj, kjo eshte ide e shkelqyeshme.

Duhet te zgjohem nga shtrati dhe ta shkruaj, por prape vendos, sikur te zgjohem nga shtrati nuk do t'ia vlente, sepse do ta largoja edhe me teper gjumin nga vetja ime, nga syte e mi.
A eshte gje e mire? jam shume konfident, do te me kujtohet ne mengjes, kurre s'me kujtohet!

Para disa netesh isha i shtrire ne te njejtin shtrate, dhe mendoja per nje leter e cila me kishte ardhur.
Me pelqente emri i saj, dhe ajo thoshte qe te dalim ne takim, dhe me pas potencialisht ne do te martoheshim, te kemi femije, dhe une do jem shume i lumtur, e lumtur do te jete edhe ajo.

Vertete? mendoja, u shtanga, por gjeja me e rendesishme ishte, me bente te ndjehem mire, ishte shume direkte, vdes per persona te tille.
Takim, martese, femije, te jem i lumtur.
Poashtu me premtonte se do te ma blente nje sandwich shume te shtrenjte, me veze dhe sallate, dhe me pas te qeshnim se bashku.
Nuk ka gje me interesante se kjo, pyesja veten time? nje vajze te me blente mua sandwich, ne vend se?...

E preferoni restaurantin kinez, apo te martohemi?, kishte pak presion.
Por prape edhe pse jam ne moshen me te mire te jetes, ende nuk ndjeje presion, ky eshte problemi im.

Kam nje fqinje, Ellen, ne te dyzetat, e cila jeton me macen e saj perballe deres sime.
Nuk mund ti tregoj çdo gje, sepse ajo zakonisht ka qime te bardha ne rrobat e saj, nga macja e saj.
Ajo nuk flet shume, e pergezoje per kete, sepse arma e gruas eshte gjuha prandaj disa se lejne te ndryshket.
Nuk di shume per ate, vetem e di qe jeton vetem me macen e saj, dhe qe jeton me shekuj te tere ne kete ndertese.

Nje dite kur u ktheva ne shtepi, i gjeta disa police ne koridor.
Dikush kishte raportuar se Ellen kishte leshuar disa britma nga dhoma e saj, policet trokisnin ne deren e saj, e lusnin, te lutem hape deren, ne e dim qe ti je brenda.

Fqinja tjeter ne te tridhjetat, posa doli nga lifti, dhe me pyet se çfare po ndodh?
I tregova ate qe supozoja dhe i thash:
Ellen me duket se eshte vertete ne rrezik, ndoshta eshte lenduar, ndoshta e ka varur veten, ndoshta e ka rrahur i dashuri i saj!
I dashuri i saj ma ktheu çuditshem? edhe nje femer e tille te kete te dashur?!

Çdo njeri i cili do ta parapelqente te ishte ne marrdhenie me nje person, dhe nuk eshte, kurre nuk mund ta gjykoje dike tjeter per nje gje te tille, edhe nje femer e tille te kete te dashur?!
Por une s'jam aspak sikur ata.

Liza filloj te me tregonte per dike e cila para pak ditesh ishte fejuar, dhe thote se ajo vajze duket aq e lumtur sa qe te ngjan se eshte femra e fundit ne kete planet e cila po e vene rrethin ne gishtin e saj.
Kthehemi nga dera e Ellen, ajo ishte mire.
Ajo dhe i dashuri i saj kishin luftuar per planet e nje fejese te mundshme, te lumtur.

Do te doja te isha deshmitar edhe i shume fejesave te lumtura ia thash Lizes, por kurre nuk jam ia thash vetes sime.
Do te doja te besoja se nje gje e tille do te ndodh, do te ishte çdo gje ne rregull, sepse pastaj do te jem edhe me i lutmur.
Perse une nuk e enderroj ta jetoj nje jete edhe me te lumtur?
Perse?
Ndoshta sepse nuk mund te flej, s'me ze gjumi.

Gjitha te mirat

Tung

[bardha]

Miqe te nderuar ,pjesmars te kesaj teme shpreh falemderimin tim per shkrimet e juaja ..

Kisha aplikuar ne nje pansion social do te punoja si udheheqese e nje grupi njerzish qe ishin te nvarur nga droga dhe qe mereshin me prostitucijon ..
Si therapeut (ne ket rast udheheqse ) e grupit kishte rendesi exsperience tek un .

Ne biseden e pare kalova mire i plotesoja te gjitha kushtet dhe ishin te knaqur edhe me shkollimin adekuat timin .Me ftuan ne biseden e dyte ku do te njoftohesha direkt me banoret e ati pansioni ...Managjeri me prit krah hapur biseduam per gjera te ndryshme .I njihni format e agresionit me pyti ????
Po te gjitha me plot vetebesim ju pergjigja bile edhe ne nje menyre cinike mendoja .Qfar me pyte?.
Pas nje njoftimi me personelin shkuam qe ti vizitoj kuzhinen, dhomat e fjetjes ,dhomen e dites ,banjot .Nuk kisha pritur gje tjeter e njihja punen e till e njihja nga videot dhe programet gjat trajnimeve te ndryshme por asnjehere nuk isha gjind ne nje pansion te till nuk dorzohesha, friges nuk i lash vende ,qendrimi im ishte plot vetbesim .
Ne ate shtepi te ndyre jetonin femra dhe mashkuj te moshes 20 deri 70 vjeq ishin 30 sishe ngadal u afruam dhe aty ketu shtrija doren dhe u prezentoja .Pershtypje me la nje grua e re e pa lare e pa krehur i vinte era .Zgjati doren dhe u prezentua nje qik e mbajti doren time ne shuplak te saj e ktheu dhe me nje ironi e shiqonte doren time te bardhe thonjet e lyer dhe te gjat me nje shpejtesi te madhe e largoj doren e saj dhe shty timen ,un u renqetha me kaploj nje djersitje ftyra ime muar pamje tjeter .
U shqetsuat me pyteti Manaxheri .....Jo jo nuk prekem un nga veprimet e tilla ...

Ne shtepi me percillte ajo skene e lava doren nja njeqind here mu duke si i vinte era ....Dikure vone e kuptova se nuk isha aq humanitare siq pretendoja ,nuk isha ajo grua e bute qe do te beje qmos ti ndihmoj dikujt .
E kuptova se edhe un i takoja njerzve qe bejn dallime ,qe nuk i respektojn ata te humburit ...Jo jo nuk mundem ta ndihmoj dike qe vete deshti te jetoj nje jete te till i arsyetohesha vetes .

bardha

[Ministri]

SOFRA..........

Si te gjitha sofrat tjera .Per rreth robet e nje shpije.
Si asnje sofer me pare.
Buken nuk kishte nevoje me e thy cope se ajo kishte ardhe e preme ne rriska,vertete merr sa te duesh por buka ishte e preme.Sa gjynah tha me plaku.
Piata sa te duesh ,per te gjithe , e edhe ndonje teper , nuk i dihej mund te ulej edhe ndokush qe per momentin kishte mbete rruges ,i plagosur nga vija e frontit.Nje Zot e dinte se a do te mberrinte deri tek sofra dhe ne se mbrrinte a do te ishte ne gjendje te merrte se paku nje rriske te holle nga kjo buke e preme.
Ne mes te Sofres nje piate e madhe .Te gjithe e dinin cka ka mbrenda por ,gati kurrkush nuk e dinte se si dukej dhe cfar shije kishte.
E dinin se mbrenda ka politike.
Cdo luge e mbushur te shtonte oreksin por edhe urrejtjen per ate tjetrin.
Sa qudi,tha me plaku , kjo kurr nuk ka ndodhe ne sofren time.
Dikur filluan te harrojn se jan vllezer ,vetem plaku dhe dy femij kishin arrite te ruheshin nga kjo dehje ,dhe habiteshin me keto ndryshime kaq te shpejta te atyre qe deri pak me par ngriteshin ne kembe per t'a pershendet njeri tjetrin.
Nje a dy here deshten edhe me e permbyse Sofren po buka nuk i linte , syte ende ju benin pak drite per te pa se aty kishte edhe buke.
Sa me shume qe hanin aq me shume ashpersohej situata rreth sofres dikur nisen edhe te rralloheshin .Dikush binte nga se kishte ngren teper , dikush binte nga brryli i atij qe e kishte afer e dikush nga inati se nuk e kishin lane t'a fus as lugen e as koken ne kete qorbe qe ishte zier dikun jasht kesaj shtepie.
Vetem plaku , qe nuk ishte mesu me i ndrru qorbat , femijte qe nuk i dinin shije dhe i plagosuri qe nuk arriti te ulet ne kete sofer mbeten per t'a vazhdu biseden ate mbremje te mrrolshme ,qe pritej te ishte edhe e fundit .Pritej te agonte nje dite e re.......

[bardha]

<TABLE BORDER=0 ALIGN=CENTER WIDTH=85%><TR><TD><font class=postbody>Quote:</font><HR width=100% color=#333333 SIZE=1></TD></TR><TR><TD><FONT class=quote><BLOCKQUOTE>
akira afishoj me 2006-03-08 11:59 :
<TABLE BORDER=0 ALIGN=CENTER WIDTH=85%><TR><TD><font class=postbody>Quote:</font><HR width=100% color=#333333 SIZE=1></TD></TR><TR><TD><FONT class=quote><BLOCKQUOTE>
bardha afishoj me 2006-01-15 02:56 :

Ajo qfar me shtyu te hap kete teme eshte pikrisht mungesa e keti lloj shkrimi ne shpypin ton
</BLOCKQUOTE></FONT></TD></TR><TR><TD><HR width=100% color=#333333 SIZE=1></TD></TR></TABLE>

Bardhe,

une perkundrazi mendoj se ne shtypin tone ka plot kolumne.

Ne "Kohen Ditore" cdo te shtune ne shtojcen per kulture eshte kolumna e Mehmet Krajes dhe "Ditari" i zt. Cufajt. Ne gazeten "Express" ishte deri para disa ditesh kolumna e shtojces "Jeta". "Java" eshte gati krejt nje kolumne e vetme. Gazetat tjera nuk po numeroj me. Ne shumicen e rasteve editorialet jane si nje lloj kolumne. Pastaj, mendimin, kritiken, dhimbjen, mospajtimin, mellefin dhe deshiren mund te shpreh gjithkush ne pjeset "Veshtrime", "Mendime", "Kritika" apo sido qe ato te quhen. Per mospajtime e mllefe lexo neper shtypin kosovar ose ate ne Shqiperi (Shekulli, Tema etj) debatet e ndryshme aktuale, p.sh. ate per "Identitetin Kosovar", "Ismajl Kadarene" etj.

Kolumna ka sa te duash, mirepo kolumna interesante ka mjaft pak. Nuk besoj se do te permiresohej kjo gjendje, nese kolumnat e gazetave shqiptare, edhe pse shumica ne nje nivel te ulte (shiko kolumnen "Jeta" ne "Express"), do te zbritnin edhe shume me poshte, d.m.th. ne nivel te ketij forumi.
Mirepo une mendoj se nuk e ke pase seriozisht kur ke thene se ketu lexon aq shume shkrime ineteresante dhe domethenese.
E sa i perket "shkrimeve nga shpirti", shiko temat "Lexoje shpirtin tim" ose "Ditari i ndjenjave" ne kete forum, e pastaj perserite ate punen e domethenjes.
</BLOCKQUOTE></FONT></TD></TR><TR><TD><HR width=100% color=#333333 SIZE=1></TD></TR></TABLE>
`Me pelqeu kritika jote .
Shtypin Shqipetare nuk e lexoj nje nga pamundesija ti kem te gjitha dhe te mund te zgjedh ,dhe e dyta ato qe kemi mundesi ti blejm ne kiosqet tona jan shume ne ngjyre njepartiake dhe beso qe vetem me shkaktojn nervoz .
Ne qytetin ku jetoj mundesh te gjesh Bota Sod, Epoka e re , Kosovarja por jan te nivelit aq te ulet sa qe me duket dem te humb kohen duke i lexuar .
prano pershendetjet e mija
bardha

[akira]

Tung Bardhe,

nese ki deshire, e besa edhe kohe me bollek, mundesh nganjehere te vizitosh keto faqe ne internet:

-->Shekulli.com - Analiza&lt;-- (http://www.shekulli.com.al/index.php?page=listnews&amp;catid=ID_Analiza&amp;PHPSESSID =feb9097501640311887b4ac8e9820bb9)

-->Gazeta Tema - Editoriali&lt;-- (http://www.gazetatema.net/editorial.html)

-->Gazeta Express&lt;-- (http://www.gazetaexpress.com/access.php)

--> Java &lt;-- (http://www.gazetajava.com/artman/publish/)

[Proverbi]

Pershendetje akira.

Kam disa pyetje per ty, desha ti beje edhe dje por isha i dyshimte kurse sot ndjehem i obliguar.

Pse mendon ti se bardha apo ne duhet ti lexojme shkrimet e Mehmet Krajes z. Cufaj, gazeten exspress, Boten Sot, Even e virgjer, mollen e ndaluar, pythjen e pare?

Çka jane keta autor te ketyre kolumeve, apo teksteve, te derguar te Zotit, profet, engjej?


-->Shekulli.com - Analiza&lt;--

-->Gazeta Tema - Editoriali&lt;--

-->Gazeta Express&lt;--

--> Java &lt;--




Mos je ti nga ato qe fatin tend ja ke lene familjes te vendos, te zgjohesh te dielen ne mengjes, te pregatisin dhe me vone te vine dhe te marin krushqit dhe te shkojne te fusin nen shtratit e burrit tend te panjohur?

Mos je e hendikepuar dhe duhet te presesh qe ore e çaste me doren lart te nenkuptojne te tjeret se ke nevoje per te derdhur uje, per ti pastruar syte apo krehur floket?

Me te vertete nuk i kuptoj disa njerzi!!!

Tung

[akira]

a?

[Jona]

<TABLE BORDER=0 ALIGN=CENTER WIDTH=85%><TR><TD><font class=postbody>Quote:</font><HR width=100% color=#333333 SIZE=1></TD></TR><TR><TD><FONT class=quote><BLOCKQUOTE>
akira afishoj me 2006-03-09 13:43 :
a?
</BLOCKQUOTE></FONT></TD></TR><TR><TD><HR width=100% color=#333333 SIZE=1></TD></TR></TABLE>


a pra /forum/images/smiles/icon_wink.gif ta paskan ndrru gjinin hahahaha


t'pershendes akir, ke humbe spo dukesh kund.


Ciaoo

[bardha]

Pershendetje

Shpeshe deshprimi me ben te piklluar ,edhe pse jam e vetedishme qe jeta eshte plot deshprime ,prap se prap gjdo deshprim e ka peshen e vete .
Si e re kure leshova Kosoven ne koken time ndjella nje iluzion dhe e mbaja me fanatizem ,sa e marr pasna qen !
Ne nje popull i vogel qe shume stuhi te forta kishim mbijetuar dhe gjdo here ajo stuhi linte prapa nje plage te madhe .Shume Shqiptare e quanin veten turq bile bile edhe vetem turqisht flisnin .
Ah nuk eshte gje kjo pune nje grusht njerz jan ata flisja me veten .
Komunizmi kishte marr hove dhe secili donte te ishte me mire se komshiju ,nje librez e kuqe me nje yll bente mrekullira ,festat fetare te fshehta te strukure neper qoshe benin festen e synetis .
Ah kalon edhe kjo e shef se te gjith jemi be nje prap ngushlloja veten
Ne jemi te paq si loti ,ne jemi te veqant ,kushe si ne nuk eshte ,e shef ket rini qe punon per ta ndihmuar popullin ,i shef kto gra qe lindin burra i flisja vetes .
Qfar iluzioni naiv !!
Me krenari ,kokelart i tregoja botes se isha Shqipetare .
I takon atyre qe me gomare e ngrihte ajroplanin ??,cinizmi perendimore mendoja ne vete .Qinda pergjigje i gjeja ,aftesija e te shprehurit i bente te skuqen ,un isha fitimtare ne duel.

Shkojm sonte te degjojm muzik Shqipe plot entuziazem
Ku ashtu ??
Ah ne nje diskotek .
Mire ka kohe qe nuk kam shkuar ne disko .
Me te hyre te renqethet nje here trupi ,ndihesh si te ishe lakuriq ,syt e te pranishmive te zhveshin te matin dhe te vlersojn
Nuk eshte asgje te till jemi ne kureshtare .
Fillon muzika podiumi mbushet ,vallzojn doreperdore per lakmi .Po kete valle nuk e njof i ngjan valleve te kurdve ,ah edhe muzika eshte e quditshme .Pys mos e kemi gabuar diskoteken??
Jo qfar .......Kendon Mihrija ,sa mire kendon kjo !!
Fillon kenga e un nuk e vrej kendon shqip magjupisht ,arabisht serbisht ,pytem qa po thot ...
Ah zdi ndegjoje dhe vallzo luaje lojen e dreqit
Mihrija kengetare e merituar ,artiste ......
Jo nuk guxoj te mendoj ashtu ..Do te bej mekat dhe ta quaj artiste ,do ta ofendoj Nexhmije Pagarushen ,Vaqe Zelen ,o zot mos me mundo si mundet te me shkoj mendja .
Mendjen me ngacmon nje mashkull i veshur me nje bluze plot ruza ,duhet te jete bluze femrash ,o zot shihe vallzon para pasqyres sa shiqon veten duke vallzuar me muzik ,sa kthen koken dhe me shiqon mua ,duke dashure te me thoshte .
E shef sa i pashem jam .....
Me dhemb lukthi ,iritohet deri ne shperthim ,ku me solli jeta ,ne mese atyre qe e quajn veten Shqiptare e vallzojn ,kendojn bile bile egzitohen me muziken e djallit
Shkau na deboj ,ne u kthyem prap .na vrau por nuk na gjunjezoj ,ne prap mbijetuam por plagen qe la dot na vyshke ,myk dot na vije ere dhe ai do fitoj .Po pse jo ?? Ne jemi te lehte nje popull i paster si loti bile edhe magjup behemi se koha e do ashtu .

Deshprimi nuk ka fund ,nuk kuptoj se si munden njerzit nga ajo kulture e vjeter e paster e bukur ,nga ata tinguj te bukur shqip te ikin dhe ti falen shpirtin okupatoreve .
Nuk kuptoj se si vritet kenga shqipe ..

[Presidenti]

Përballë koalicionit të së keqes
- të ndërtojmë koalicionin e shtetndërtimit

Përgjegjësitë e opozitës në gjendjen aktuale, në të cilën ndodhet Kosova janë të mëdha dhe të shumta. Kur e them këtë kam parasysh procesin historik të zgjidhjes së statusit politik të vendit. Jemi në fazën finale të këtij procesi, me të cilin përmbyllet një histori e gjatë e përpjekjeve dhe sakrificave të të gjithë qytetarëve të Kosovës për shtet të pavarur dhe sovran.
http://www.pdk-ks.org/site/img/images/content/news/kryesore.jpg

Kolumne nga Hashim Thaçi

Në anën tjetër, në planin e brendshëm, qytetarët dhe opozita, ndeshemi me realitetin e qeverisjes së dobët të vendit nga qeveria e koalicionit aktual. Mbi bazën e këtyre rrethanave dhe faktorëve mund të definohet edhe roli aktual i opozitës demokratike, që është përgjegjësi e dyfishtë, përgjegjësi në raport me statusin dhe ballafqimi në raport me keqqeverisjen e vendit.

Të dy këto angazhime e plotësojnë njëra tjetrën dhe në fund të fundit kanë të njejtin qëllim: ndërtimin e shtetit funksional. Sovraniteti dhe funksionaliteti efektiv i shtetit e ushqejnë dhe mbajnë njëri tjetrin.

Statusi

Statusi i Kosovës, duhet të jetë reflektim i vullnetit të qyetarëve të Kosovës, sepse ai është investim i të gjithë qytetarëve. Nga kjo rrjedh edhe përgjegjësia e të gjithëve, institucioneve, partive politike, mediave dhe shoqërisë civile etj. Partia Demokratike ka ofruar dhe vazhdon të ofrojë tërë potencialin e saj të shumënashëm në shërbim të këtij qëllimi. Kudo që ne mund të japim kontributin tonë aty edhe do të jemi. Në kuadër të kësaj duhen kuptuar dhe respektuar edhe angazhimet e opozitës në Grupin negociatorë, atë politik dhe strategjik, apo nivele ekspertësh.

Qeverisja

Përgjegjësia tjetër dhe sfida e madhe dhe shumë e rëndësishme e opozitës, por edhe vetë qytetarëve është përgjegjësia në raport me qeverisjen e vendit. Opozita aktuale ka legjitimuar demokracinë në Kosovë, demokraci e cila ka nevojë të rritet dhe zhvillohet. Në këtë plan dallimet opozitë –pozitë janë shumë të mëdha. Opozita po e ushqen çdo ditë këtë demokraci në rritje, pushteti po e godet çdo ditë. Opozita është bërë adresa për shpresat dhe optimizmin e qytetarëve të zhgënjyer nga “qeverisja” e trafikimit politikë. Sot në Kosovë është duke ndodhur një zhgënjim i tillë dhe i thellë. Vendi është duke u qeverisur në mënyrën më të keqe të mundshme. Kjo qeverisje e keqe është rezultat i alternativës që ka ofruar koalicioni (intersave private) aktual, një alternativë e paaftë profesionalisht, e pafuqishme politikisht dhe e korruptuar.

Alternativa e ofruar e qeverisjes nga koalicioni e ka përkeqësuar gjëndjen në të gjitha segmentet, por këtu do ti nënvizoj dy rrafshe. Në rrafshin qytetarë, falë kësaj keqqeverisje, jo që nuk ka zhvillime pozitive ekonomike dhe sociale, por përkundrazi ka rënie dhe thellim të varfërisë e problemeve sociale. Projektet dhe investimet publike kanë rënë në shkallën zero. Edhe ato që ishin bërë nga qeveria mëhershme, e që nuk ishin përfunduar, kanë mbetur në gjysmë, janë stopuar, e dikund edhe janë harruar fare.

Regjioneve të caktuara të padëgjueshme politikisht, koalicioni aktual i ka shpallur luftë të heshtur me tendencë izolimi dhe ndëshkimi. Duke injoruar qëllimisht ose nga mosdija faktin se tërësinë e forcave politike të një vendi dhe shoqërie e përbejnë qeveria dhe opozita. Kosova duhet të evitoj dhe mbrohet nga ky zhvillim negativ, sepse nesër mund të jenë të mëdha pasojat e paparashikueshme sociale dhe të sigurisë. Qeveria gjithmonë duhet t’i largohet tendencës totalitare të identifikimit të vetëvetës si parti shtetërore. Opozitën duhet respektuar si alternativë politike dhe me funksion demokratik kontrollues. Opozita është rojtare e demokracisë në vendet ku institucionet janë sistematikisht të korruptuara. Opozita kosovare sot fuqishëm është duke e kryer këtë punë në shërbim të vendit.

Në rrafshin institucional kjo qeveri korrupsionin fragmentarë që ishte shfaqur në periudhën menjëherë pas luftës e ka zhvilluar në korrupsion strukturorë. Tanimë në sistemin e qeverisjes nuk bëhet fjalë vetëm për individ, por për struktura të tëra të korruptuara, që udhëhiqen dhe dirigjohen nga individ dhe stuktura parapolitike.

Korrupsioni është duke u zhvilluar edhe në emër të patriotizimit si mbulesë. Tenderomania po bëhet në emër të njerzeve të “mëdhnjë” të cilët presin të fitojnë “beteja” të mëdha. Ky është një lajm i keq për demokracinë, kushtetushmërinë dhe qytetarinë në Kosovë.

Shumë qeveritarë në pozitat e tyre sillen me logjikën e pronës private dhe e kanë instaluarë mentalitetin e grabitjes, duke harruar ose injoruar se institucionet janë shërbime publike në funksion të qytetarëve. Arbitrariteti është bërë kulturë politike dhe qeverisëse. Shkelja e ligjit, shkelja e kodit moral qytetarë është bërë përditshmëri e kësaj qeverie. Kjo strukturë qeverisëse duhet të përballet me drejtësinë.

Koalicioni

Qeverisja aktuale si qeveri e shantazhit, e frikës dhe kërcenimit ka humbur në masë të theksuar legalitetin demokratik, ndërsa gati plotësisht ka humbur legjitimitetin qytetar, sepse pushteti nuk është legjitimim vetëm nëse buron nga procedurat juridike demokratike, por përmetepër ai është legjitim kur ushtrohet në mënyrë demokratike. Kjo fatkeqësisht nuk është duke ndodhur në Kosovë.

Në këtë situatë sfida dhe përgjegjësia e opozitës është vendimtare. Kjo përgjegjësi buron edhe nga vullneti qytetarë. Eshtë ngritur fuqishëm zëri i opozitës parlamentare dhe deri diku, por në mënyrë stihike edhe i opozitës jashtëparlametare (iniciativave lokale qytetare, shoqatave të ndryshme). Nga ky zë i fuqishëm opozitarë janë ofruar fakte dhe dëshmi.

Kjo do të vazhdoi derisa vendi të ketë qeverisjen që meriton. Një qeverisje me duar të pastra, largë botës së korrupsionit dhe krimit të organizuar. Një qeverisje të aftë për ti zgjidhur problemet e qytetarëve dhe me legjitimitet të plotë demokratik.

Ky është qëllimi politik dhe misioni ynë historik. Këtij qëllimi dhe misioni i duhen partnerë dhe aleat që ndajnë të njejtat brenga dhe shqetësime për shtetin e ri të Kosovës, rendin demokratik dhe dhe zhvillimin ekonomik. Përballë këtij koalicioni të së keqës të ndërtohet koalicionin e shtetndërtimit, për demokracinë dhe sundimin e ligjit.

Ky është koalicioni i forcave opozitare demokratike dhe progresive, me qytetarin, me mediat e lira, me shoqërinë civile, intelektualët, personalitetet publike dhe bisnesin që zhvillohet larg logjikës së korrupsionit, mitos dhe ryshfeteve, fenomene që janë duke e ngulfatur investitorin e ndershëm e të ligjshëm.

Kosova ka nevojë për një ekonomi të ligjshme, prej të cilës të përfitojnë të gjitha shtresat e shoqërisë, e jo për ekonomi të zezë që bazohet mbi shkeljen e ligjit dhe jeton prej shkeljes së ligjit.

Kjo është një sfidë e tranzicionit në Kosovë dhe së bashku me opozitën, mediat e lira, dhe shoqëria civile kanë një rol vendimtarë në përballimin me sukses të kësaj sfide.

Ndryshimet janë të varura shumë nga gjendja e prezentimit dhe mendimit publik, vetëm një opinion publik aktiv, i hapur dhe kritik ndaj fenomeneve negative mund të bëhet forcë krijuese për zhvillimet demokratike.

Qytetarët e Kosovës kanë të drejtë legjitime të dijnë se si po qeverisen, kush po qeverisë dhe si po përdoren paratë e tyre që mbushin buxhetin e Kosovës. Qeveria aktuale është duke e shkelur në mënyrë sistematike këtë të drejtë. Transparenca dhe disiplina në njëren anë dhe qeveria aktuale në anën tjetër janë dy botëra krejtësisht të ndryshme.

Ka ardhur momenti që të gjithë mekanizmat demokratik të vihen në shërbim të qëllimit për distancimin nga e keqja që ka zënë rrënjë në strukturat qeveritare, e në anën tjetër për rritjen e vendosmërisë për ndërtimin sa më të shpejt të shtetit demokratik dhe të integruar të Kosovës. Qëllimi i kësaj vëndosmërie është shumë i qartë : dështimet e qeverisë aktuale nuk mund të jenë edhe dështime të shoqërisë dhe qytetarëve kosovarë.

(Autori është kryetar i Partisë Demokratike të Kosovës)


Marr nga www.pdk-ks.org (http://www.pdk-ks.org)

[Presidenti]

Legalizimi i Krimit
http://www.pdk-ks.org/site/img/images/content/news/Vlora11_04_2006.gif
Kolumne nga Vlora Çitaku

Korrupsioni dhe krimi ekonomik depërtuan me hapa galopantë nëpër portat e Qeverisë kosovare, të stimuluar nga një ide e mbrapsht që ka qarkulluar gjatë këtyre viteve të fundit.

Njëri nga postulatet qenësore të logjikës komuniste, dikur ka qenë pohimi i njohur se “dhuna është mamia e historisë”. Kjo doktrinë e cila pretendonte se kishte zbuluar logosin e historisë universale, e interpretonte historinë e njerëzimit si një ngarendje lineare, ku në fund do të ngadhënjente e mira e përgjithshme.

Teza në fjalë ngulmonte se “dhimbjet e lindjes së historisë ishin të pashmangshme nëse dilte në dritë një shoqëri e re”. E keqja dhe krimi perceptohej si diçka kalimtare – si një episod i vetëm aksidental drejt një fundi të lumtur që e aspironin të gjithë. Ky krim u institucionalizua dhe u glorifikua pikërisht nga bindja se ai nuk është asgjë tjetër, pos diçka në funksion të së mirës. Kësisoj, dhuna që në atë kohë përfshiu tërë shoqërinë, nuk erdhi si diçka rastësore, por ishte e mbëltuar brenda vetë kësaj kulture politike, që duke shfrytëzuar si paravan idenë e së mirës absolute, pohonte se në emrin të të mirës “gjithçka është e lejueshme”.

Me gjithë davaritjen e sistemit komunist, logjika e arsyetimit mbi të cilin u brumos ai sistem, vazhdon të gjëllojë ende, por tani duke shfrytëzuar referenca tjera. Kjo trashëgimi logjike, e cila justifikon të keqën vetëm si diçka kalimtare në rrugën drejt të mirës, tani spikat kryesisht në arsyetimet në lidhje me fenomenin e korrupsionit dhe nënshtrimit të superstrukturave politike ndaj interesave kriminale të ekonomisë informale. Aktualisht, korrupsioni e ka zënë vendin e pushtetit me dhunë, ndërsa paraja është bërë boshti kryesor i pushtetit politik.

Korrupsioni dhe krimi ekonomik depërtuan me hapa galopantë nëpër portat e Qeverisë kosovare, të stimuluar nga një ide e mbrapsht që ka qarkulluar gjatë këtyre viteve të fundit. Sipas saj, ata që sot janë në pushtet dhe qeverisin vendin do vjedhin edhe pak dhe pasi t’i mbushin xhepat dhe arkat e tyre me para, do të fillojnë të mendojnë dhe të përkujdesen edhe për interesin e përgjithshëm shoqëror dhe politik.

Pikërisht kjo pikëpamje ka ndikuar me së shumti në tjetërsimin e institucioneve politike kosovare. Nën maskën e kësaj ideje nga mekanizma për të realizuar interesin e përgjithshëm qytetar, institucionet u shndërruan në trampolinë për plotësimin e makutërisë për pushtet dhe para të protagonistëve që sot kalërojnë në majat e tyre.

Në këtë frymë pastaj zuri rrënjë edhe indiferentizmi ndaj brengave të qytetarit, si dhe servilizmi si ideali më djallëzor i karrierizmit politik. Etablimi i një vizioni të tillë degradues ka bërë që në të gjitha anët e ministrive të kësaj Qeverie, sot të mbretërojë një mashtrim i paturpshëm dhe një lakmi e zjarrtë për t’u pasuruar - jo me anë të punës, por duke e përvetësuar me dredhi pasurinë e tjetrit.

Ky koncept i artikuluar në kërkesën për tolerimin e të keqes si një hap i domosdoshëm që na shpie drejt së mirës, është përgënjeshtruar plotësisht në realitet. Bilanci i kësaj mendësie, ashtu sikurse në rastin e parë që glorifikonte dhunën dhe përfundoi me shndërrimin e dhunës si qëllim në vetvete për sistemin, tani duke instaluar krimin ekonomik, është duke rezultuar me një pasurim të pa limit të atyre që janë në pushtet, mbi kurrizin e njerëzve të varfër. Gjatë këtyre viteve të tranzicionit, qytetarëve të këtij vendi asgjë nuk u ka kushtuar më shumë se sa kjo ide, efekti i së cilës në të vërtetë ka qenë vetëm legalizimi i krimit në kuadër të kësaj shoqërie. Të mendosh se një kriminel, pasi të ketë kryer një krim nuk duhet të ndëshkohet, por duhet të lejohet që të realizojë edhe një krim tjetër si masë kuruese, apo se një vjedhës shërohet vetëm duke kryer akte të tjera vjedhjeje, tregon se në çfarë shkalle degjenerimi dhe zvetënimi moral është katandisur kjo politikë qeverisëse.

Duke bërë fjalë për pasojat negative që prodhon në shpirtin e njeriut abuzimi me pushtetin, shkrimtari i madh Fjodor Dostojevski pat shkruar se “njeriu pasi të ketë kaluar vetëm një herë në atë zonën e ndaluar, pastaj si pa gjë të keq kryen veprime aspak normale, madje dhe të përbindshme por që i duken të ëmbla”. Ky konstatim gjenial më qartë se asgjë tjetër tregon se sa është absurde të shpresohet se ky shpërdorim i pushtetit mund të frenohet pikërisht nga ata që e legjitimuan atë. Akte të tilla perverse të pushtetit vetëm sa kanë ardhur duke u shumëfishuar gjatë kësaj qeverisjeje dhe ky fenomen është bërë edhe një lloj përbindëshi moral duke taposur çdo pore të jetës shoqërore.

E drejta që persona të caktuar politikë i japin vetes për ta shpërdoruar pushtetin, madje edhe të ndjejnë kënaqësi nga akte të tilla, paraqet gangrenën për ndërtimin e shtetit ligjor të Kosovës dhe krijon bazën për dominimin e ligjit të të fortit. Më e keqja në tërë këtë vorbull është se akte të tilla arbitrariteti lënë pasoja negative në mbarë shoqërinë dhe nëse shoqëria toleron fenomene të tilla, atëherë edhe vetë ajo është e molepsur nga të këqijat më të mëdha.

Nëse nisemi nga ideja se krimi gjeneron vetëm krim, atëherë mund të themi lirisht se qeverija aktuale po gjenron krim, krizë dhe pasiguri. Qytetarët e Kosovës duhet ta kenë të qartë se çmontimin e këtij rrethi vicioz nuk mund ta realizojnë ata që e shterpëzuan jetën politike vetëm në çështje të interesave private, duke e përdorur atë përtej çdo parimi moral e ideali politik. Shkallmimi i kësaj politike të mpleksur me krimin ekonomik, shënon njërin nga hapat më vendimtarë në procesin e ndërtimit të demokracisë. Prandaj, ndëshkimi i këtij koalicioni qeveritar në zgjedhjet me të afërta, fillimisht për t’i dërguar në opozitë e më pas drejt një katarsisi moral, shënon preludin e këtij rrugëtimi.

Solidarizimi përballë të keqes përbën sot njërën prej detyrave më imediate të kësaj shoqërie. Votimin për opozitën e sotme në zgjedhjet më të afërta nuk duhet kuptuar vetëm si si legjitimim të formacioneve politike për ndërtimin e shoqërisë së mirë, por si instrument politik për të shpëtuar nga kjo keqe që na ka pushtuar nga të gjitha anët. Koalicioni në pushet nuk ka fuqi politike, morale e as psikologjike ta parandalojë një gjë të tillë, ngase një ves i tillë po u provua njëherë, më pas ka prirjen e tij imanente të shumëfishimit si një lloj sëmundjeje në mënyrë virulente, deri sa kalbëzon tërë organizimin. Në anën tjetër përcaktimi për t’i ndryshuar kriteret politike, si dhe kërkesa e shoqërise për ndërtimin e institucioneve dhe mekanizmave ligjorë, për të na mbrojtur ndaj së keqes, shpërdorimit të pushtetit politik dhe ekonomik, përbën vetë thelbin e demokracisë.

(Autorja është zëdhënëse e Partisë Demokratike të Kosovës)

[bardha]

President

Ju jam mirenjohse per kontributin tuaj ne kete tem ,veq sa duket nuk e paske lexuar qe nga fillimi ..Kjo teme nuk eshte gazet politike ku njeriu lexon kolumet e prisve te nje apo tjeter partije ,as nuk eshte epoka e re qe nese Thaqi e pi nje gote uje te behet senzacion ,por eshte nje teme shume e thjesht ku aty ketu shprehim brengen ,deshire ,qudin ,knaqesin ,mospajtimin ton ...Popullorqe ketu e shefrym barkun pa e lenduar e ofenduar aske .

bardha

[odessa]

ÇIFTI I ÇUDITSHËM DHE BUKURIA SHPIRTËRORE


I shihnim gjithmonë të përqafuar sikur të ishin të porsadashuruar dhe ne, një grup vajzash tmerroheshim, nga që na dukeshin një çift që nuk pershtatej fare me njëri-tjetrin. Ai, me një hundë të madhe e të shtrembër në mes të një fytyre të gjatë, disi pakëz të skuqur, me flokë sikur të pakrehura dhe një trup shëndetligë. Ndërsa ajo ishte e mrekullueshme si të kishte zbritur nga pistat e modës, truphedhur, me sy të medhenj e të zi , flokë të verdhë e të gjatë dhe e veshur gjithmonë me shije të hollë.

Tërë kohën pyeteshim çfarë kishte parë e gjetur në këtë krijesë të shëmtuar mashkullore dhe fakti se ata ishin martuar qe disa vite, na tmerronte edhe më tej. Në fund, disi erdhëm në përfundim se ai sigurisht duhej të ishte i pasur dhe se e kishte bërë për vehte duke e futur në testamentin e tij.

Pas ca viteve, krejt rastësisht ( a thua vallë, ishte rastësi…) dolëm në një darkë, e cila organizohej për një rast të caktuar. Dhe shih, për habinë time, në tavolinën tonë ishte po ky çifti i para shumë viteve. Isha e ulur afër tyre dhe shikova gruan disi sikur me frikë se do vërente kureshtjen time. Nuk kishte mbetur asgjë nga bukuria e saj e dikurshme, sytë i kishte si të zbehur dhe kishte shumë rrudha në ballë, në duar dhe rreth buzëve. Pasi hymë në bisedë , më tregoi se kishte kaluar një sëmundje shumë të rëndë dhe se mezi kishte shpëtuar. E pyeta ku e kishte gjetur ilaqin e duhur dhe ajo buzeqeshi dhe më tha; në dashurinë e tim shoqe!

E shikova bashkëshortin e saj dhe në sytë e tij, që po e vështronte gruan kah fliste, pashë një botë të tërë njerëzore, një kështjellë të tërë dashurie, një diell që po i falte rrezet më të forta lules, që kishte humbur disa petale….dhe o perëndi se ç’mu duk fytyra e tij më e bukura në botë, një pasqyrim i të mirës dhe mrekullisë së shpirtit të pastër. Pikërisht aty para meje qëndronte përgjegja e kërkuar në ato budallallëqet tona rinore: se këto dy krijesa të papërsosura ishin shkrirë në një dashuri, po aq të përsosur.

[odessa]

ABC-EJA E NJE DITE TË ZAKONSHME
(kolumne nga javorja ZERI )


A- s rrezet më të forta të diellit nuk ndihmonin sa duhet që të kthjellem pas nje nate të pa gjumë, gjatë të cilës kisha rrahur shumë mendime dhe probleme të pazgjidhura.

B- rofa në këmbë nga shtrati dhe i thashë vetes se kjo ditë do të jetë ndryshe nga të tjerat dhe se sot do të më ndodhë një gjë e bukur dhe ndonjë punë e suksesshme.

C- ilat rroba t’i zgjidhja për këtë ditë të jashtëzakonshme, ishte e vështirë të vendosje brenda atij kaosi brenda dollapit , prandaj dola me farmerkat e përditshme.

Ç- farë më parashikonte horoskopi i sotëm, do ta lexoja të përkthyer nga ndonjë revistë e huaj në ndonje gazetë tonën të përditshme bajate , por do ta bëja në mbrëmbje,që të shihja a ia kishte qëlluar apo jo.

D- al nga shtëpia dhe nisem në punë , e disponuar mirë dhe e gatshme për sfida të reja.

DH- ëmbët e bardhë më shihen gjërë e gjatë , sa herë që i buzëqeshja fqinjëve e pastaj kolegëve dhe shefit të mërrolur si zakonisht.

E- ndesha në zyrë më shumë dokumente në dorë dhe prisja si me magji, që të cingërronte telefoni dhe të më lajmëronin se isha pranuar në atë punën tjetër me pagë më të lartë, e cila kërkonte pikërisht arsimimin tim dhe kushtet tjera që i plotësoja.

Ë- ndërra e kahmotshme, më në fund po bëhej realitet.

F- illova të këndoj në vete ngadalë dhe mendoja se megjithatë të gjitha ato shkrime për korrupsion dhe familjarizëm nëpër institucionet tona e të huajat, ndoshta nuk janë edhe aq të vërteta dhe unë do ta dëshmoja këtë gjë shpejt.

G- ati sa su përplasa në dysheme nga emocionet dhe vrapi kur cingërroi zilja e shumëpritur.

Gj- ëja e parë që dëgjova në telefon ishte njëfarë muzike monotone , e cila zgjati një shekull dhe pastaj zërin edhe më monoton me theks katastrofal të një sekretareshe që më thoshte se në momentin e fundit, në punë ishte pranuar dikush tjetër , e cila krejt rastësisht kishte qëlluar vajza e motrës së gruas së drejtorit.

H- umba kontrrollin dhe pasi iu ktheva si bishë e tërbuar, ia thashë edhe shumë fjalë për të gjithë drejtorat e shefat dhe në tmerrin tim pashë se ky i imi ishte mbështetur në derë të zyrës dhe po më shikonte sikur të kisha ardhur nga planeti tjetër.

I- ka e poshtëruar dhe me shpresa të zbehura për një ditë ndryshe; shikoja rrugës panotë e mëdha të politikanëve me buzëqeshje të shtirura dhe motot e sloganet përfundi që premtonin një jetë si në saraje të bardha.

J- eta megjithatë është çfarë është dhe duhet të luftoja mëtutje.

K- alova me vështirësi trotoareve e asfaltit të stërmbushur me punëtorë e kamionë që po rregullonin rrugët dhe kjo më përkujtoi se së shpejti po niste fushata parazgjedhore.

L- ëshova një zë habie kur takova në rrugë shoqen time të lagjes nga fëmijëria , e cila megjithëse nuk kishte kryer asnjë shkollë e nuk punonte, dukej sikur kishte zbritur nga pistat e modës.

Ll- omotiste tërë kohën se burrin e kishte me profesion shofer, por që kohët e fundit ishte specializuar për tendera dhe tani po bënin një jetë të pasur e të rehatshme.

M- ë në fund çlirohem prej saj dhe e bind vetveten se megjithatë shkolla dikur do të më shpaguhet.

N- djej një nevojë të paspjegueshme për shoping , që t’i çliroj nervat , por ngushëllohem se këto këpucët më bëjnë punë edhe një kohë dhe se unë megjithatë nuk jam qindkëmbësh dhe nuk më duhen shumë palë.

Nj- ehësoj paratë që kam në çantë dhe rrugës ndalem në treg për gjërat e duhura në shtëpi.

O- ra tregonte se gjysma e ditës kishte ikur dhe se parashikimi im ende nuk kishte ndodhur.

P-ërgatis shpejt e shpejt drekën dhe në mes të zierjes së saj ndalet rryma.

Q- ë të jetë edhe më keq, nuk kisha më të holla për të blerë ndonjë drekë të gatshme

R-end nëpër shtëpi duke provuar çezmet dhe shoh se nuk kemi shtypje fare , perderisa nga dritarja shoh fqiun që po lante automobila në garazhën e tij dhe nën zhurmën e padurueshme të makinave të ujit, i arsyetohej fqinjës tjetër se aty kishte bukën.

Rr-afsh pas katër orëve vjen edhe rryma , ndërsa mua mu deshtën edhe disa minuta të tjerë të adaptohem në dritën e dobët dhe zhurmën e televizorit.

S- olidarizohem plotësisht me dacin tim, i cili kundërshton ushqimin e përditshëm nga konzerva dhe i premtoj se qysh nesër do të jetë ndryshe (më duket këtë e kisha lexuar diku në ato panotë...)

Sh-oh në televizor pamje rrënqethëse të fëmijëve të uritur që kanë mbetur të pambrojtur dhe pa ndihmuar qysh pas luftës dhe gëzohem që së paku njëherë në vit kur ka zgjedhje e votime , dikush kujtohet edhe për ta.

T-ani kur mbrëmbja kishte shkelur në orët e vona të saj, e lexoj horoskopin dhe shoh se megjithatë kam pasur të drejtë, ishte dashur të më ndodhë diçka e jashtëzakonshme dhe më ndizen ende disa shpresa dhe ndjej vibrime...

Th-em me vete se guri peshon më shumë në vend të vetin dhe e largoj mendimin se ndoshta duhet ikur nga vendi për një jetë më të mirë.

U- lurimat e qejve të uritur , që ishin mbledhur poshtë dritares afër kontejnerit të stërmbushur, përzihen me ato të kiç- këngëtares nga ekrani dhe të dyja palët po provonin me agresivitet t shqyenin diçka: të parët mbeturinat , e dyta bluzën e vet.

V-endosa që të bëhem më e vendosur dhe qysh nesër të marr ndonjë vendim.

X-ixat në ekran tregonin se programi kish mbaruar dhe se koha ishte për gjum.

XH- amat e mbyllura dridheshin nga zhurma e muzikës që vinte nga veturat e të rinjve, që nisnin jetën në atë orë e deri në mengjes , për të fjetur pastaj tërë ditën punuese.

Y-je nuk kishte, pos rreth kokës sime kur i mëshova tavolinës nga sikleti...

Z- ëri im i brendshëm më thoshte se gjërat e mira vijnë ngadalë dhe në fund , prandaj shtrihem disi ende në pritje…

ZH- ytem përsëri në botën e ëndërrave dhe gjumit të parahatshëm dhe në prag të tij më kujtohet zgjedhja e ekuacionit tim të ndërlikuar: Hej, parashikimi kishte ndodhur: kisha kaluar një ditë jashtëzakonisht të zakonshme.

[odessa]

KAFAZI ME DERËN E HAPUR


Dikush thotë se se fatin e kemi të shkruar në yje, dikush se na dhurohet me frymën e parë që e marrim në këtë jetë , dikush se fatin e bëjmë vet dhe se me çdo veprim tonin apo dhe thjesht me mënyrën e të menduarit mund të ndikojmë në të, ta ndryshojmë , bile edhe ta krijojmë vet jetën tonë ashtu siç dëshirojmë ta kemi.

Një nga miqtë dhe njëkohësisht kundërshtarët më të mëdhenj të fatit tonë është vet besimi . Këta të dy bashkë paraqesin betejën mes dy forcave shumë të fuqishme, të cilat luftojnë në qenien tonë çdo sekondë të jetës. Pastaj prap pajtohen dhe si miq të pandashëm formojnë jetëra të shumta , krijojnë ngjarje gëzimi e pikëllimi për të vazhduar pastaj lojën e tyre të pafund. Këto dy fuqi grinden e pajtohen si dy motra ,duke mos e prekur dashurinë dhe nevojën që kanë për njëra tjetrën.


BESIMI DHE FATI

Kemi pasur rastin të shohim e dëgjojmë shumë raste kur besimi i fortë në të mirën i ka nxjerrur njerëzit nga sëmundjet me të rënda, kur ka shëruar edhe zemrat më të thyera e të lënduara, kur në momentet e vështira iu ka dhënë njerëzve fotografi të një të ardhmeje më të bukur dhe ka vënë buzëqeshjen në fytyrat e trishtuara. Dhe derisa besimi në pozitiven ekziston, atëherë edhe jeta duket më e këndshme, problemet disi na lehtësohen dhe ne kënaqemi me gjërat që na rrethojnë.

Por, posa besimi të humb betejën dhe vendosë të na lëshojë për pak kohë , atëherë fati i merr gjërat në duart e veta, kap me të dy duart timonin e jetërave tona për të na dërguar rrugëve të paparashikuara të hapësirës tokësore. Na duket se jemi të paaftë të ndryshojmë ndonjë gjë , vajtojmë momentet e shkuara dhe ndihemi sikur të zënë në kurth edhepse jemi të lirë të ndermarrim çdo gjë që mundemi.

Në këto momente përngjajmë si zogu , që në të vërtete ia kemi lënë kafazin e hapur dhe ai nuk është i gatshëm të dalë jashtë sepse ka frikë nga e panjohura, nga vet liria për të vendosur për jetën e tij dhe në këtë rast kafazi i paraqet një vend më të sigurtë dhe të parrezikshëm.

Ka njerëz që këtë lloj kafazi e kanë brenda në veten e tyre dhe e mbajnë shpirtin e ndryrë në të, ndërsa edhe vet jetojnë gjithashtu me njëfarë kafazi jetësor ,i cili edhe pa derë iu paraqet njëfarë foleje të ngrohtë. Jetën e jetojnë vetëm në imagjinatën e tyre dhe në mos asgjë tjetër në ato momente të shkurtëra fantazie përjetojnë një lloj pushimi nga përditshmëria e dhimbshme.


JETA NEPER EPIZODA

Më së keqi është aty ku besimi dhe fati janë në luftë të përhershme. Këtë, njerëzit e ndjejnë duke mos qenë stabilë, i kaplojnë ndjenjat negative dhe mendimet e palidhura, pyeten për të njëmijtën herë për qëndrimet e gabuara dhe lejojnë që jeta t’iu marrë kahje krejtësisht tjetër . Duke qenë të dy shumë kokëfortë edhe fati edhe besimi, në momentet e grindjes së tyre, nuk i lënë vend njeriut fare ta jetojë jetën e tij . Kështu atij atëherë i bëhet më e pëlqyeshme ta jetojë jetën e tjetërkujt dhe mos të ketë fare nevojë të mirret me problemet dhe të mosarriturat vetiake .Shohim prindërit që provojnë t’i realizojnë ambiciet nëpërmjet fëmijëve të tyre, partneri në mungesë të jetës personale lidhet për jetën e gjysmës së tij më të keqe ose më të mirë; fqiu rrin tërë ditën te dera ose dritarja me shpresë të dëgjojë diçka të re nga jeta e përditshme e fqinjëve të tjerë dhe kështu të gjejë një preokupim më të gjatë; ndërsa ky fenomen është ende më i gjërë kur paraqiten serialet televizive që përmbajnë qindëra seri me po aq personazhe dhe që zakonisht japin mesazhe katastrofale plot inceste, tradhëti familjare e bashkëshortore, intriga dhe dashuri e jetëra të pafata. Megjithëse transmeton të gjitha këto, shumë njerëzve iu pëlqen të bëhen një shpirt me personazhin kryesor dhe jetojnë jetën e tij ,vajtojnë hallet dhe problemet që e rrethojnë të pavetëdijshëm për mjerimin e jetërave të veta. Vegjetojnë para ekraneve duke u zhytur në një botë magjike joreale dhe nuk i shohin fare bukuritë e panumërta që iu kalojnë para syve dhe kenaqësitë e vogla që ofron jeta e përditshme .

Të lumtur janë ata njerëz ku fati dhe besimi janë në paqe mes vete. Ata njerëz e jetojnë jetën me gjithë pasionin që kanë dhe kënaqen në çdo cikërrimë të saj. Nuk ështe jeta vetëm një proces i gjatë dhe i mundimshëm i vdekjes, përkundrazi, është një dhuratë e mbështjellur me ngjyrat më të larmishme , e cila e ka bukurinë e saj mu nga misteri i asaj që fshihet brenda

[odessa]

E PËRHABITURA


Na ishte një vajzë e vogël që ishte gjithmonë e habitur dhe e pavendosur dhe e quanin e Përhabitura.Kishte njerkën e keqe Unmiken që e mundonte shumë bashkë me bijat e saj të shëmtuara Kornizen dhe Rezolutën.Ato nuk e donin fare të Përhabiturën e bukur dhe ia nxinin frymën sa herë që ajo dëshironte të ndërmirrte diçka.Sa herë e Përhabitura dilte te dera,përpara i dilte Korniza ,sa herë ëndërronte princin e shkundte Rezoluta.Një ditë kalon aty BE-Princi dhe i fton të gjitha në ballo.Njerka e keqe nuk i tregon fare të Përhabiturës dhe bashkë me bijat e saj të shëmtuara rregullohen tërë ditën dhe në mbrëmje nisen për në ballo.Të Përhabiturës Njerka ia sjell përpara dy thasë,njërin të mbushur me standarde,tjetrin me statuse dhe ia derdhë para këmbëve,ia përzin dhe i thotë tani ajo t’ia qëllojë si duhet t’i fusë në thes përsëri.Habitet prap vasha pse nuk mundet t’i fusë të dyjat bashkë por njerka ,Unmikja ia mbyll gojën dhe i thotë se nuk ka të drejtë të bëjë pyetje sa është ajo gjallë.Pastaj ato nisen për në ballo dhe e Përhabitura mbetet vetëm.Papritmas i del përpara një Zanë e bukur që quhej Bashkësia ndërkombëtare dhe e Përhabitura e sheh veten se është veshur me një fustan fantastik me vellon 11ooo metra katrorë.Para i del një karrocë dhe para se të niset,Zana i thotë se duhet të kthehet para mesnatës.Ajo shkon në ballo dhe atje e sheh BE-Princi,të cilit i pëlqen shumë dhe vallëzojnë tërë mbrëmjen bashkë.Por kur bëhet mesnata e Përhabitura kthjellet dhe vrapon të ikë në shtëpi.Rrugës i bie këpuca dhe atë e gjen BE-Princi.Kur vie në shtëpi çdo gjë bëhet si ka qenë dhe e Përhabitura e dëshpëruar e kupton se e gjithë kjo ishte vetëm një vegim dhe martesa me BE-Princin ishte shumë e pamundur derisa të mos kthehej babai Shteti nga rruga.Princi me këpucën e humbur viziton të gjitha shtëpitë dhe ia provon këpucën të gjitha vashave të reja.Kur vie në shtëpinë e Unmikes së keqe ,dalin përpara bijat e saj dhe e provojnë këpucën.Asnjërës nuk i bie dhe atëherë BE-Princi e vëren të përhabiturën pas shtëpisë dhe ia provon këpucën,e cila i bie për mrekulli.Atëherë motrat e shëmtuara ia nisin të qajnë dhe e lusin BE- Princin dhe të Përhabiturën që së paku martesa e tyre të presë derisa të martohen edhe ato.E Përhabitura pajtohet ndërsa BE-Princi i premton se do të vijë ta kërkojë dorën e saj posa të kthehet babai i të Përhabitures z..Shteti.Të gjithë të gëzuar i uruan njëri-tjetrit fundin e lumtur.

Përralla në shkallë-dukati në ballë.

[Lui]

<TABLE BORDER=0 ALIGN=CENTER WIDTH=85%><TR><TD><font class=postbody>Quote:</font><HR width=100% color=#333333 SIZE=1></TD></TR><TR><TD><FONT class=quote><BLOCKQUOTE>
bardha afishoj me 2006-07-07 00:28 :


President

Ju jam mirenjohse per kontributin tuaj ne kete tem ,veq sa duket nuk e paske lexuar qe nga fillimi ..Kjo teme nuk eshte gazet politike ku njeriu lexon kolumet e prisve te nje apo tjeter partije ,as nuk eshte epoka e re qe nese Thaqi e pi nje gote uje te behet senzacion ,por eshte nje teme shume e thjesht ku aty ketu shprehim brengen ,deshire ,qudin ,knaqesin ,mospajtimin ton ...Popullorqe ketu e shefrym barkun pa e lenduar e ofenduar aske .

bardha
</BLOCKQUOTE></FONT></TD></TR><TR><TD><HR width=100% color=#333333 SIZE=1></TD></TR></TABLE>

e nderuara bardha,

Presidenti ia paska futur gjumë,... (s' është qudi, të tillë janë ata Presidentat...)
prandaj në vend të tij - a prishën punë të të përgjigjem unë - ty?!

A - ka mundësi t' na shpjegosh çka je kaq alergjike nga z. Thaçi, - ti?

B - ëhu më liberale edhe për columns - tjetërfare...

C - ili senzacion të pëlqen ty, ti përmbahemi temes pa hyrë fellutave t' politikes?, se aty bëhet nami.

Ç- ka do bënim ne pa mospajtime?, ndërskamca dhe driblime...

D - eri kur me injorancë dhe anime "politike" duke ecur tehut të shpatës, pa frikë se një rrëshqitje e vogël, mund t' bënë një shkyerje të madhe... hahaha!

Dh-e shfryje berkun dikund tjetër, se vend e pa vend i vjen e..


kaq kësaj radhe, se nuk po kam kohë për Kolumne sot...

[odessa]

<TABLE BORDER=0 ALIGN=CENTER WIDTH=85%><TR><TD><font class=postbody>Quote:</font><HR width=100% color=#333333 SIZE=1></TD></TR><TR><TD><FONT class=quote><BLOCKQUOTE>
e nderuara bardha,

Presidenti ia paska futur gjumë,... (s' është qudi, të tillë janë ata Presidentat...)
prandaj në vend të tij - a prishën punë të të përgjigjem unë - ty?!

A - ka mundësi t' na shpjegosh çka je kaq alergjike nga z. Thaçi, - ti?

B - ëhu më liberale edhe për columns - tjetërfare...

C - ili senzacion të pëlqen ty, ti përmbahemi temes pa hyrë fellutave t' politikes?, se aty bëhet nami.

Ç- ka do bënim ne pa mospajtime?, ndërskamca dhe driblime...

D - eri kur me injorancë dhe anime "politike" duke ecur tehut të shpatës, pa frikë se një rrëshqitje e vogël, mund t' bënë një shkyerje të madhe... hahaha!

Dh-e shfryje berkun dikund tjetër, se vend e pa vend i vjen e..


kaq kësaj radhe, se nuk po kam kohë për Kolumne sot...


</BLOCKQUOTE></FONT></TD></TR><TR><TD><HR width=100% color=#333333 SIZE=1></TD></TR></TABLE>

pajtohem me bardhen plotesisht

temat per politike egzistojn, nese don te postosh kolumne politike mundesh aty.

[bardha]

<TABLE BORDER=0 ALIGN=CENTER WIDTH=85%><TR><TD><font class=postbody>Quote:</font><HR width=100% color=#333333 SIZE=1></TD></TR><TR><TD><FONT class=quote><BLOCKQUOTE>
Lui afishoj me 2006-07-08 11:44 :
<TABLE BORDER=0 ALIGN=CENTER WIDTH=85%><TR><TD><font class=postbody>Quote:</font><HR width=100% color=#333333 SIZE=1></TD></TR><TR><TD><FONT class=quote><BLOCKQUOTE>
bardha afishoj me 2006-07-07 00:28 :


President

Ju jam mirenjohse per kontributin tuaj ne kete tem ,veq sa duket nuk e paske lexuar qe nga fillimi ..Kjo teme nuk eshte gazet politike ku njeriu lexon kolumet e prisve te nje apo tjeter partije ,as nuk eshte epoka e re qe nese Thaqi e pi nje gote uje te behet senzacion ,por eshte nje teme shume e thjesht ku aty ketu shprehim brengen ,deshire ,qudin ,knaqesin ,mospajtimin ton ...Popullorqe ketu e shefrym barkun pa e lenduar e ofenduar aske .

bardha
</BLOCKQUOTE></FONT></TD></TR><TR><TD><HR width=100% color=#333333 SIZE=1></TD></TR></TABLE>

e nderuara bardha,

Presidenti ia paska futur gjumë,... (s' është qudi, të tillë janë ata Presidentat...)
prandaj në vend të tij - a prishën punë të të përgjigjem unë - ty?!

A - ka mundësi t' na shpjegosh çka je kaq alergjike nga z. Thaçi, - ti?

B - ëhu më liberale edhe për columns - tjetërfare...

C - ili senzacion të pëlqen ty, ti përmbahemi temes pa hyrë fellutave t' politikes?, se aty bëhet nami.

Ç- ka do bënim ne pa mospajtime?, ndërskamca dhe driblime...

D - eri kur me injorancë dhe anime "politike" duke ecur tehut të shpatës, pa frikë se një rrëshqitje e vogël, mund t' bënë një shkyerje të madhe... hahaha!

Dh-e shfryje berkun dikund tjetër, se vend e pa vend i vjen e..


kaq kësaj radhe, se nuk po kam kohë për Kolumne sot...


</BLOCKQUOTE></FONT></TD></TR><TR><TD><HR width=100% color=#333333 SIZE=1></TD></TR></TABLE>

Idashuri im LUI .

Ti mundeshe te behesh edhe advokat i popullit mu hiq nuk me prish punen ..
Me sa e di un !!! ti e din pse jam alergjik ne zotri Thaqin ,po nese ke nevoj qe un te shprehi bindjen time rreth Thaqit un nuk hezitoj e as qe frigohem te shprehi mendimin tim permbi dike .
Ne bindjen time zotri Thaqi nuk ka aftesi inteligjente e as aftesi intelektuale te jete ne krye te nje partije .
Perderi sa njerz te medhenje si Kadareja lusin popullin te ndal me rolin e viktimes zotri Thaqi pasurohet ne shpin te viktimave dhe bene thirje te viktimizohemi per qellime egoiste .
Nje karakter i till i mashkullit me ben alergjik ne te ,edhe pse gjinin mashkullore e qmoj por me tjera tipare e jo si te zotriut qe permendim
mjafton kaq ??

E ju zotri i nderuar per injoranc do e zini vendin e pare ne keto oda te forumit ..Veq paramendoni shkrimet e juaja te dedikuara LDKes dhe presidentit te ndjere Ibrahim Rugoves .

Lui i nderuar pe shoh qe te paska marr malli per mua ,si kundeshtar politik duhemi me shume

te fala nga un ...
Heren tjeter shkruaj diqka qe nuk do e politizojm ..
bardha

<font class=editedby>[ Ky afishim u ndryshua nga: bardha më 2006-07-09 00:00 ]</font>

[heineken]

Bardha emer i bukur e gezofsh por te kisha sygjeru te mos mirresh me politik se politika demton serjozisht shendetin edhe nuk e besoj qe ia vlen te diskutojm per thaqa ramusha termkolla e shume shume hajna tjere qe vjedhin sa te ken mundesi mitrovicen e bukur ja dhuruan shkinis e per neve shkurt e shqip nuk ju han topuzi edhe nuk eshte vetem thaqi qe pasurohet nga djersa e nje populli me te varfer ne evrope

e keta jane qe e demtojn jeten e shqiptarve.


Hashim thaqi
ramush haradinaj
lutfi haziri
melihate termkolli
astrit haraqia
nexhat daci
fatmir limaj
adem salihaj
ethem ceku
eqrem kryeziu
bajram kosumi alias aeroplani
bujar dugolli
rame buja
xhavit haliti
ali sadria
haki shatri



e shume shume shume te tjere ju kerkoj falje nese e teprova por vellezer dhe motra keta jan ata te cilet qe pas perfundimit te luftes ne 7 vite aq shume qe jane te korruptuar nuk munden ta rrisin bugjetin e kosoves por vetem gjepat dhe ndertimet e pallateve te tyre personale kaq.


pershendetje bardha

<font class=editedby>[ Ky afishim u ndryshua nga: heineken më 2006-07-09 02:18 ]</font>

[Lui]

eh e nderuara bardha,

kështu e ka jeta ë? (jo-formale)

megjithate,
citat:
E ju zotri i nderuar per injoranc do e zini vendin e pare ne keto oda te forumit ..Veq paramendoni shkrimet e juaja te dedikuara LDKes dhe presidentit te ndjere Ibrahim Rugoves .

hëm...
lere mos ia permend emrin ati seni,... se më zgjon neveri, jo nga injoranca por nga realiteti i hidhur për atë formalist, që e rrejti dhe plaçkiti popullin pamëshirë - jo formalisht...

Prandaj kujdes: mos i perzi injorancën me realitetin!

mosperceptimi i realitetit është = injorancë! sic.

... dhe mos dil nga kornizat e temës... sate.

t' fala me sh'net

[bardha]

<TABLE BORDER=0 ALIGN=CENTER WIDTH=85%><TR><TD><font class=postbody>Quote:</font><HR width=100% color=#333333 SIZE=1></TD></TR><TR><TD><FONT class=quote><BLOCKQUOTE>
Lui afishoj me 2006-07-09 11:02 :


eh e nderuara bardha,

kështu e ka jeta ë? (jo-formale)

megjithate,
citat:
E ju zotri i nderuar per injoranc do e zini vendin e pare ne keto oda te forumit ..Veq paramendoni shkrimet e juaja te dedikuara LDKes dhe presidentit te ndjere Ibrahim Rugoves .

hëm...
lere mos ia permend emrin ati seni,... se më zgjon neveri, jo nga injoranca por nga realiteti i hidhur për atë formalist, që e rrejti dhe plaçkiti popullin pamëshirë - jo formalisht...

Prandaj kujdes: mos i perzi injorancën me realitetin!

mosperceptimi i realitetit është = injorancë! sic.

... dhe mos dil nga kornizat e temës... sate.

t' fala me sh'net

</BLOCKQUOTE></FONT></TD></TR><TR><TD><HR width=100% color=#333333 SIZE=1></TD></TR></TABLE>

Hahaha

Nuk te mushi un ty synin jo ?

Perrceptimi mes injorances dhe te vertetes nuk eshte i njejt mes njerzve e sidoms mes dy veteve qe kan pikpamje te kunderta politike .
Diskutimi nuk ka fund se ne qe te dyt qendrojm fort pas bindjeve tona ...

Veq mos mendo qe ma ftofe ,po siq that edhe vete nuk do i tejkaloj kornizat e temes sime .
me te mira i nderuar
bardha

[Drini_ch]

Komplimente Bardha per temen dhe shkrimet tuaja shume te ndjeshme dhe konkrete. Me la pershtypje sidomos vetekritika, realizmi dhe humanizmi qe shprehet ne menyrne me prekese te mundeshme si ne rastin e pare kur ke pershendetur vajzen e palare e te pakrehur qe ka kundermuar ere te keqe e poashtu edhe ne rastin tjeter ne diskotekat apo muzikat "shqiptare" ku toleranca arrin majen e kulmit e qe ne fakt aty e kupton se je ne vendin e gabur dhe ku zhgenjimi te qon deri ne fatalizem. Keshtu te pakten e kam ndjere une veten ndonese nuk e kam shprehur se nuk kam besuar se dikush do me kuptonte drejte.....

Kurse sa i perket columnave qe sjell Lui nga personazhe poltike ato jan nje fatalizem tjeter i shoqeris sone pasojat e se cileve jan te paparashikueshme jo vetem per brezin e sotem por edhe per er brezat e ketij 100 vjeçari ....! Shpresoj te mos jet keshtu!

[bardha]

Pershendetje

Drini-ch mire se erdhet ,ju deshiroj lexim te kendshem .

Odessa me plqejn shkrimet e juaja kompliment .


Zonje dua te flas me ju ,mu drejtua mesuesja e birit tim
Natyrisht kure te doni mendova ne vete qfar ka pjell kesaj here .
Ju e dini qe ne nje here ne jave kemi ore fetare ....
Po e di ,dhe
Oren e fundit qe patem javen e kaluar biseduam per dashurin e zotit ndaj njerzimit .Ne pyjen time qe e bere ne klas ''a besoni ne zote ? mora shume pergjigje ,por pershtypje me la pergjigjeja e birit tuaj .
Une e njihja femijun time ,e dija se pergjigjet e tije ishin mjaft te komplikuara ,ai ishte nje femi qe pergjigjet i formulonte pasi qe te ket menduar mire ,dhe perafersisht e kuptoja qe mesuesja sdo te ishte e knaqur ..
Po mire qfar u pergjigj e pyta .
Un nuk besoj ne zot ,me tha
Do te me tregosh pse nuk besoj e pyta .
Nuk mundem te besoj qe ai gjith njerzit i do .
Po mire me trego pse mendon ashtu .
Sepse shume femije ne bote vdesin nga urija ,shume femije ne Kosove nuk kan nene e baba ,e pse atehere nuk i mbron zoti nese e do gjith njerzimin ..Pse mua me ka be te lumtur dhe me ka dhen nenen dhe baban me te mire ne bote e femijet tjere i le te vdesin ..Nese ti mesuse me tregon pse ateher ndoshta edhe un do te besoj se eshte shume i mire .
Kjo pergjigje me habiti edhe mua .
Po mire e qfar i that ju e pyta une mesuesen .
Asgje qfar ti them..

Ne shtepi bisedova me burin dhe pastaj e ulem qe te kuptojm zanafillen e keti mendimi .
Nga nje here edhe nje femi shtat vjeq te le papergjigje ,te detyron te mendosh thell se qfar ndodhe perreth teje .
Gjithe koha me shkon duke planifikuar ,diten javen muajin dhe vitin .Pushimin veror ,dimror ,shkuarjen ne kosove ,shkuarjen ne kinema ,ku do te darkojm ne cilin vend dhe keshtu rjedhe jeta ime .
E dua ket e dua ate ,jo edhe kete e nuk ka te ndalun ,stres ,ngarkes paknaqsi ,pagjumsi pangopsi ,gjdo gje dua te kem te shoh te shijoje .
Nje pergjigje e thjesht e nje quni shtatvjeqar me beri te kuptoj qe un gjdo gje kisha .Lumturin ,pasurin ,shendetit ,dhe prap nuk ndalesha .
Une i kisha ate qfar shume njerz nuk kan .pa menduar qe un isha vertet e bekuar nga krijuesi yne ,dhe pa dite ti gezoj dhe qmoj te mirat qe me kishte fal jeta ..
Sa egoiste qe isha .